۲)شعر دوم :

مادرم روسپی نیست

فقط طی اتفاقی از اندوه آبستن شد

ودر طولانی ترین تاریکی شب

بر آغوش سیاهی ها کودکی زایید

آنچنان که حوا،قابیل را

کلاغ ها کوچ کردند

وآسمان تاریک شد

از شبی که مادرم مرا زایید

هیچ کلاغی نیست

که گناهان مرا خاک کند

قابیل هر گناهش هابیل بود

و به خاک سپرد

خاک های تمام زمین

سالهاست گناه می زایند

مادرها نگران

هر روز اندوه،

هر روز آبستن،

هر روز کودک.