(اول از سمت چپ)

 

دونیا آداملارین ساییر

سنی ده سایدی

هئچ بیر کیمسه اونا دئمئییب

سایما٬ آزالار

نئچه اینجی اولدوغو بیلمیرم

 نوبیا گیرن اوغلان...

چند روز پیش بودی و حالا نیستی.امروز نه خبر آمدنت به اردبیل را بلکه خبر همیشه نبودنت را باید به دوستان اس ام اس می کردم.چقدر سخت!حتی سخت تر از بغض سیاوش که داشت تلفنی خبر عدمت را می گفت.شنیده ام تیتر اول هنر ارومیه شده است نبودنت.تا خودت برایم اس ام اس نکنی باور نمی کنم.داشتی از داستانهایت حرف می زدی که گفتند امروز سومت است و تو به سادگی ما خندیدی که چقدر زودباوریم.

تمام روزهای باهم بودنمان در ارومیه و اردبیل آنقدر برایم نامفهوم می شود که پشت خط را یادم می رود.و تو داری با «تق تق» داستانت و با آن ادای داستان خوانیت که روز اول برایمان سوژه بود جلوی چشمم رژه می روی.

اصلا تا خودت برایم اس نزنی باور نمی کنم.

انگار همین دیروز بود و انگار دیروز امروز بود

روحت شاد٬ هومن قاسمی راد...

نوشته شده در جمعه 18 اردیبهشت1388ساعت 2:7 توسط عادل قلی پور| |