... و باختیم.

از این پست تعجب نکنید.درسته که این وب یک وب ادبیه، ولی همیشه غیر ادبیات بر ادبیات تاثیر می گذارد.در ضمن،من تجربه ی ورزشیم خیلی بیشتر از ادبیاتم است.

برای شهریاری که هیچ وقت کار نشد نداشت،این بار نشد وایران با دایی کبیرش مقابل جوانان عرب که با آن چشمان نگرانشان گویی آرزویشان سوت پایان بازی بود با هر نتیجه ای که قرار بود رقم بخورد، تحقیر شد.

حال ما مانده ایم و باز هزاران اما و اگرهایی که هر کدامشان پتک سنگینی خواهد بود بر ابهت دایی مان.

تبریک به آنهایی که در به در دنبال نقطه ی ضعف از مرد بی ضعف ورزش ایران بودند و دریغ از باخت دیشبمان.

نشد...

 

 

به امید صعود به جام حهانی 2010 آفریقای جنوبی...

 

نوشته شده در دوشنبه 10 فروردین1388ساعت 2:11 توسط عادل قلی پور| |